Τα πρόσωπα του Περώ, εκτός από τα κοινωνικά σύμβολα που συνιστούν και στα οποία αναφερθήκαμε με συντομία, έχουν στην πραγματικότητα πολύ μικρό βάθος. Ωστόσο συχνά ο Περώ δεν περιορίζεται στο να αφήνει τα πρόσωπα των παραμυθιών του να «δρουν». Τα «παρακολουθεί» και, με μικρές πινελιές, τα «στολίζει», θα μπορούσαμε να πούμε, με γνωρίσματα συχνά πολύ λεπτά.
από το βιβλίο “Η γοητεία των παραμυθιών” Μπρούνο Μπέτελχαϊμ
Αν θέλουμε να ζήσουμε, όχι απλώς από στιγμή σε στιγμή, αλλά έχοντας πραγματική συνείδηση της ύπαρξής μας, τότε η μεγαλύτερη ανάγκη και το δυσκολότερο επίτευγμα είναι να βρούμε νόημα στη ζωή μας. Είναι γνωστό ότι πολλοί άνθρωποι έχουν χάσει την επιθυμία να ζουν κι εγκατέλειψαν την προσπάθεια, γιατί αυτό το νόημα τους είχε ξεφύγει.
Στα ρωσικά παραμύθια ένας διαφορετικός κόσμος ανοίγεται.
Όπως σε όλα τα παραμύθια του κόσμου, στα ρωσικά ένας αλλόκοτος κόσμος ανοίγεται. Γενναία βασιλόπουλα, χωριατόπουλα που γίνονται ήρωες, που τα πιο πολλά λέγονται “Ιβάν”, παγιδευμένες βασιλοπούλες,
Από Ελληνικά παραμύθια Johann George von Hahn.
Ήταν μια φορά κι έναν καιρό ένας πλούσιος που είχε μια κόρη. Αυτή η κοπέλα καθόταν συχνά πλάι στο παράθυρο και κεντούσε. Μια μέρα που καθόταν πάλι πλάι στο παράθυρο, πέρασε ένα πουλί και φώναξε: «Τι χρυσοκεντάς κι ασημοκεντάς, αφού θα πάρεις για άντρα σου έναν πεθαμένο!» Η κοπέλα ταράχτηκε πολύ, πήγε κλαίγοντας στον πατέρα της και του είπε τι της φώναξε το πουλί. Αυτός όμως δεν έδωσε μεγάλη σημασία κι είπε: «Πουλί είναι, άσ’ το να λέει». Αλλά δεν έγινε αυτό μόνο μία, παρά πολλές φορές, κι όποτε περνούσε το πουλί έλεγε τα ίδια λόγια.
Πρόσφατα σχόλια